Stajemy si\u0119 tym co jemy. Czym si\u0119 karmimy, to kszta\u0142tuje nasze \u017cycie. Im wi\u0119cej uwagi b\u0119d\u0119 po\u015bwi\u0119ca\u0142 temu co materialne, tym bardziej b\u0119d\u0119 \u017cy\u0142 w \u015bwiecie przedmiot\u00f3w. Je\u015bli podporz\u0105dkuj\u0119 codzienno\u015b\u0107 poszukiwaniu tego co duchowe, stan\u0119 si\u0119 cz\u0142owiekiem otwartym na \u015bwiat, w jego r\u00f3\u017cnorodno\u015bci, a przez to bardziej wra\u017cliwym na drugiego cz\u0142owieka. Ten temat powraca do nas po raz kolejny. Poniewa\u017c rozwa\u017camy w dalszym ci\u0105gu ten sam fragment Ewangelii, nauk\u0119 jak\u0105 Chrystus zostawia nam po cudownym rozmno\u017ceniu chleba.<\/p>\n\n\n\n
Tym razem jednak Liturgia S\u0142owa wydaje si\u0119 ukazywa\u0107 nauczanie Jezusa w nieco innym aspekcie. M\u00f3wi nie tyle o moc samego pokarmu, jakim staje si\u0119 ostatecznie dla nas Chrystus, ale ukazuje, \u017ce inicjatywa w przyj\u0119ciu tego pokarmu zawsze jest po stronie Boga. I nie chodzi o to, \u017ce B\u00f3g daje pokarm, kt\u00f3rym mo\u017cemy si\u0119 \u017cywi\u0107, dlatego nasza odpowied\u017a zawsze b\u0119dzie si\u0119 wyra\u017ca\u0142a w gotowo\u015bci jego przyj\u0119cia. B\u00f3g dzia\u0142a r\u00f3wnie\u017c uprzedzaj\u0105co. Za nim si\u0119gniemy po ten pokarm czyni w nas przestrze\u0144, g\u0142\u00f3d. Kszta\u0142tuj\u0105c pragnienie prowadz\u0105ce nas do si\u0119gni\u0119cia po ten pokarm.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce to wygl\u0105da\u0107 tak jak w historii Eliasza, kiedy Pan dopuszcza sytuacj\u0119 w jakiej si\u0119 znalaz\u0142. Przygotowuje w tym spos\u00f3b jego serce do postawy pokory, kiedy powie: Wielki ju\u017c czas, o Panie! Zabierz moje \u017cycie, bo nie jestem lepszy od moich przodk\u00f3w.<\/em><\/p>\n\n\n\n Do\u015bwiadczenie s\u0142abo\u015bci sprawia, \u017ce chcemy si\u0119 na kim\u015b oprze\u0107. Jeste\u015bmy gotowi przyj\u0105\u0107 ten pokarm jaki jest nam ofiarowany, a nie taki jaki chcieliby\u015bmy. Dlatego nieumiarkowany dobrobyt mo\u017ce zabija\u0107 Ducha. Jednym ze \u017ar\u00f3de\u0142 dzisiejszego kryzysu duchowo\u015bci, wydaje si\u0119 nieopanowanie w posiadaniu tego co materialne. Aby us\u0142ysze\u0107 i przyj\u0105\u0107 wezwanie: Wsta\u0144 i jedz! <\/em>Najpierw trzeba do\u015bwiadczy\u0107 g\u0142odu. Dlatego Ojciec pozwala odej\u015b\u0107 marnotrawnemu synowi, aby straciwszy wszystko poczu\u0142 g\u0142\u00f3d, i wr\u00f3ci\u0142. W tym przejawia si\u0119 ta niezwyk\u0142a pedagogia Boga, \u017ce stara si\u0119 tak nas przygotowa\u0107, aby\u015bmy dobrowolnie przyj\u0119li Jego dar i rozpoznali w nim Ojca, czyli tego kt\u00f3ry \u017cywi.<\/p>\n\n\n\n Takiego rozpoznania brakowa\u0142o wielu osobom, kt\u00f3re spotyka\u0142y Jezusa. Bardzo wielu widzia\u0142o w Nim tylko zagadkowego nauczyciela, powtarzaj\u0105cego niezrozumia\u0142e m\u0105dro\u015bci. Widzieli Go takim, bo nie obudzili w sobie g\u0142odu prawdy. Zabrak\u0142o im pokory serca i umys\u0142u, pozwalaj\u0105cych rozpozna\u0107 w Jezusie Zbawiciela. Uzna\u0107 Go za jedynego Mistrza i \u017ar\u00f3d\u0142o prawdy, pokarmu daj\u0105cego \u017cycie wieczne. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Stajemy si\u0119 tym co jemy. Czym si\u0119 karmimy, to kszta\u0142tuje nasze \u017cycie. Im wi\u0119cej uwagi b\u0119d\u0119 po\u015bwi\u0119ca\u0142 temu<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1813,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[4],"tags":[7],"class_list":["post-1812","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-komentarz","tag-komentarz"],"yoast_head":"\n